اشكورى 8 / 58 ، همانجا 16 / 138 گويا بخشى از آن است ؛ ذريعه 20 / 142 ش 4331 ، همانجا 144 ش 4340 . * مطالع الانوار - بخش عقايد و كلام . * مطالع غوثيه - بخش چند دانشى . * مطلوب المؤمنين . منسوب به خواجه نصير الدين طوسى ( د 672 ق / 1273 م ) كه در اين انتساب ترديد هست . گفتارى است به شيوهء باطنى و در تأييد اسماعيليان . به كوشش ايوانف به نام خواجه چاپ شده است . نسخه‌ها 2 / 846 ؛ ذريعه 21 / 160 دو كتاب بدين نام : از خواجه ، و از ناصر خسرو ؛ مدرس رضوى ، احوال و آثار 597 ؛ اعلام 2 / 1242 ؛ طبقات 7 / 168 ؛ مشار ، مؤلفين 5 / 730 . دانشگاه 6 / 2115 نامش . * مظاهر العقول . ن . فرهنگ اصطلاحات فلسفى است ، بايد از متأخران باشد . [ دانش‌پژوه ] . در آن آمده : مظهر ثالث از كتاب مظاهر العقول ، آنگاه باب الالف . ازل . . . ، و به ترتيب تهجى پيش مىرود . ( - پس از اين ، كه گويا يكى هستند ) . نسخه‌ها 2 / 846 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 164 . دانشگاه 11 / 2130 . * مظاهر العقول . سيد نصر الله فرزند مرتضى حسينى كاشانى ، سدهء 13 ق ( - مرآت المساحت ، بخش رياضى 4 / 2734 ) . در 2 « مقدمه » و 21 « مظهر » : مقدمه يكم تعريف اسامى ستات اربعة و العشرين اصطلاحيه ، دوم فهرست مظاهر 21 گانه ، مظهر 1 - دليلى معقول در زمان فقدان مخبر معلوم العصمة ، 2 - دليلى معقول بر لزوم علم به اركان اربعه ، 3 - دليل معقول بر لزوم علم به اصطلاحات هر طايفه ، 4 - لزوم علم فوايد منيرين ، 5 - لزوم علم به حسن و قبح ذاتى ، 6 - لزوم علم به وجود دين حق ، 7 - لزوم علم به حقيقت دين هر متدين ، 8 - لزوم علم اصول دين ، 9 - لزوم علم نفع و ضرر ما يعلم ، 10 - لزوم علم مكلفين بر فروع دين ، 11 - لزوم توجه مكلفين به علم توحيد ، 12 - لزوم علم به خصايص رسول ، 13 - لزوم علم صحت فروع دين ، 14 - لزوم علم به طريق تحصيل فروع دين ، 15 - لزوم علم به طريق استنباط احكام ، 16 - لزوم التزام به دين ، 17 - لزوم احتياط مكلفين ، 18 - لزوم علم فطرت ، 19 - علم توحيد ، 20 - علم به ختميّت پيامبر اسلام ، 21 - لزوم سنخيّت پيامبران . آغاز : نيست سپاس مگر دليلى باشد لامع بر پيدايش فيض خاصى از فياض مطلق به مقتضى . ذريعه 21 / 164 . اشكورى 16 / 139 به تفصيل ؛ آستان قدس ، نامگو ؛ قم ، مسجد اعظم 369 ، 553 . * معاد . ابن سينا - ماهيت نفس . * معاد . متمم كفاية العرفان . از ميرزا مهدى خان بدايع‌نگار ، كه يك سال پس از « كفاية العرفان » خود ، اين يكى را كه فصل هفتم و متمم آن كتاب است ، در 1 « مقدمه » و 13 « فصل » به نام ناصر الدين شاه ( 1264 - 1313 ق ) نگاشته است . نگارنده گويا همان بدايع‌نگار لاهوتى ( د 1346 ق ) مىباشد . آغاز : هر حمد حامدى محمودى را سزا است كه به قدرت كاملهء خود ماهيات امكانيه . نسخه‌ها 2 / 990 بخش كلام ( 1 نسخه ) ؛